Ενδιαφέρουσες
Ιστοσελίδες
 Site Map  English
Aναζήτηση
Γενικές Πληροφορίες
Κατάλογοι Βιβλιοθήκης
Εργογραφία Συνθετών
Αρχείο Ελληνικής Μουσικής
Εκπαιδευτικά και Ερευνητικά Προγράμματα
Επικοινωνία με τη Βιβλιοθήκη
Νέα της Βιβλιοθήκης
  Πρόσφατα Αποκτήματα  
  Παρουσιάσεις Νέων Τίτλων  
  Επιλογή του Μήνα  
Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
Γίνετε φίλοι της Βιβλιοθήκης
Τετράδιο (άρθρα-κείμενα)

Ακούστε
 
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Σελίδα| Νέα της Βιβλιοθήκης|
Παρουσιάσεις Νέων Τίτλων
ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2010. Jay, Martin (μεταφρ. Φώτη Τερζάκη). Η Διαλεκτική Φαντασία: Μία ιστορία της Σχολής της Φρανκφούρτης και του Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας 1923-1950. Αθήνα: Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2009.

Περί τα τέλη της δεκαετίας του ’60 ο Martin Jay (Μάρτιν Τζέυ) –αφού είχε ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό του στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ– σκόπευε να συνεχίσει τις σπουδές του ως υποψήφιος διδάκτωρ του τμήματος ιστορίας του πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ, με θέμα την ιστορία της Σχολής της Φρανκφούρτης και του Ινστιτούτου Κοινωνικής Έρευνας. Ήταν η πρώτη φορά έως τότε που κάποιος θα προσπαθούσε να μας δώσει μία ολοκληρωμένη εικόνα της περίφημης Σχολής της Φρανκφούρτης, συλλέγοντας μαρτυρίες όχι μόνο από τους ιδρυτές της αλλά και από πρόσωπα κλειδιά, τα οποία είτε βρίσκονταν πολύ κοντά στους μεγάλους διανοητές σε προσωπικό επίπεδο, είτε είχαν μελετήσει επισταμένως το έργο τους για πολλά χρόνια. Ο Τζέυ στη ¨Διαλεκτική Φαντασία¨ δεν ασχολήθηκε με την κριτική του θεωρητικού προγράμματος της Σχολής αλλά με την φιλοσοφική αφήγηση της ιστορίας των ιδεών της, παραθέτοντας ταυτόχρονα προσωπικά στοιχεία των μελών της μέσα σε ένα ευρύτερο κοινωνικό-ιστορικό πλαίσιο. Άλλωστε όπως υποστηρίζει και ο ίδιος ο συγγραφέας, το έργο της Σχολής είναι τόσο πολυδιάστατο και πολυσύνθετο ώστε για μία ολοκληρωμένη ανάλυσή του θα χρειαζόταν η ίδια ή μία άλλη Σχολή της Φρανκφούρτης. 

Για να φέρει εις πέρας αυτή την αποστολή ο συγγραφέας ταξίδεψε πολύ –και ειδικά στην Ευρώπη– και συνάντησε πολλούς ανθρώπους, έτσι ώστε να καταλήξει στα σωστά συμπεράσματα και να ξεχωρίσει την αλήθεια. Σύμφωνα με τον ίδιο τρία ήταν τα πρόσωπα τα οποία συνετέλεσαν τα μέγιστα παρέχοντάς του κάθε δυνατή βοήθεια κατά τη διάρκεια της συγγραφής του διδακτορικού του: o Φρήντριχ Πόλλοκ, ο Λέο Λόβενταλ και ο Πάουλ Λάζαρσφελντ. Παρότι ο Τζέυ έτρεφε μεγάλη συμπάθεια για τα βασικά μέλη της Σχολής (Χέρμπερτ Μαρκούζε, Μάξ Χόρκχάϊμερ, Τέοντορ Αντόρνο, Βάλτερ Μπένγιαμιν) ποτέ δεν τον συνεπήρε αυτή η αδυναμία του, ώστε να παρουσιάσει γεγονότα ή καταστάσεις με προκατάληψη. 

Ήδη από το 1973 η διδακτορική διατριβή του Τζέυ είχε «μετατραπεί» σε ένα επιτυχημένο βιβλίο ανταμείβοντας τη μεγάλη του προσπάθεια. 

Ο Φώτης Τερζάκης ο οποίος επιμελήθηκε τη μετάφραση αυτού του βιβλίου (από τα αγγλικά) στα ελληνικά, συνάντησε αρκετά προβλήματα μιας και ο συγγραφέας χρησιμοποιεί αρκετά πρωτότυπα εδάφια από τα κείμενα των μελών της Σχολής, τα οποία είναι στα Γερμανικά.

Η Σχολή της Φρανκφούρτης αποτελεί ίσως το θεωρητικό κίνημα με τη μεγαλύτερη επιρροή στον 20ό αιώνα (μετά υπήρξαν και δεύτερη και τρίτη γενιά). Μία από τις σημαντικότερες συμβολές του ήταν η αναβάθμιση του μαρξιστικού συστήματος μέσω της κριτικής θεωρίας του. Όπως εξιστορεί και ο Τζέυ το γεγονός αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο.

                                                                     Γρηγόριος – Έκτωρ Κοκολοδημητράκης

 

   
Εκτύπωση Επιστροφή στην αρχή